|
Human.is er vefsetur áhugamanna um lífsskilyrði, hag einstaklinga, heilsu, líkama og sál. Í umræðum okkar þjóðfélags hefur borið mikið á umtali og fréttamiðlun um velmegð, hagsæld, hagvöxt, framkvæmdir og hagnað. Fjölmiðlar bera ábyrgð sem oft fer á rangan siðferðilegan veg. Það sem vantar eru reglur um orsök og afleiðingu lífs einstaklinga. Ef tekið sé dæmi um undanfarin ár, þá leið varla mánuður án þess að fyrirsagnir um milljarða hagnað einstaklinga vou teygðar yfir forsíður fréttablaða sem voru send inn á heimilin án þess að beðið væri um það. Þessi árátta manna að vilja auðgast fram úr hófi, grefur undan öflum eins og samkennd, trúnaði, manngæsku og kærleika. Ef grant er skoðað þá er þetta umtal um ofurhagnað yfirleitt ekki allur sannleikurinn, heldur útblásinn hálfur sannleikur til að selja betur auglýsingar, sem eru einnig af sama meiði. Við erum tilfinningaverur. Á því þrífst hagkerfið. Oft er talað um að menn séu að tapa milljörðum eins og ekkert sé og menn grínast með að það skipti varla máli. Því milljarðaeignin sé svo mikil fyrir, "Nokkrir til eða frá, breytir ekki miklu" grínast menn með. Það eina sem þetta gerir er að vekja upp vonleysi hjá almennum launamanni sem nær ekki endum saman og jafnvel gefur honum hugmynd um að hann sé ekki nógu góður þar sem hitt virðist eðlilegt þar sem fátt annað er talað um. Við höfum samfélagslega ábyrgð sem ein heild, ein fjölskylda. Hvert teljum við okkur vera að fara?
Allt er þetta sprottið upp af vanmætti mannsins af ótta við lífið og dauða; að hafa ekki nóg; að börnin komist ekki á legg og fái nægilega menntun eða tækifæri í lífinu.
Þótt kirkjan hafi verið gagnrýnd af mörgum undanfarið, þá eru prestar kærleiksríkt og yndislegt fólk eins og við flest. Þeir lærðu boðskapinn af einlægni og skila frá sér eins og bókin kennir. Það getur verið hrein unun að upplifa kjarnyrtann kærleiksríkan og innihaldsmikinn boðskap eins og sumir boðberar hafa numið.
FYRRA BRÉF PÁLS TIL KORINTUMANNA
Kærleikurinn mestur
- Þótt ég talaði tungum manna og engla,
en hefði ekki kærleika,
væri ég hljómandi málmur eða hvellandi bjalla.
- Og þótt ég hefði spádómsgáfu
og vissi alla leyndardóma og ætti alla þekkingu,
og þótt ég hefði svo takmarkalausa trú, að færa mætti fjöll úr stað,
en hefði ekki kærleika,
væri ég ekki neitt.
- Og þótt ég deildi út öllum eigum mínum,
og þótt ég framseldi líkama minn, til þess að verða brenndur,
en hefði ekki kærleika,
væri ég engu bættari.
- Kærleikurinn er langlyndur, hann er góðviljaður.
Kærleikurinn öfundar ekki.
Kærleikurinn er ekki raupsamur, hreykir sér ekki upp.
- Hann hegðar sér ekki ósæmilega, leitar ekki síns eigin,
hann reiðist ekki, er ekki langrækinn.
- Hann gleðst ekki yfir óréttvísinni, en samgleðst sannleikanum.
- Hann breiðir yfir allt, trúir öllu, vonar allt, umber allt.
- Kærleikurinn fellur aldrei úr gildi.
En spádómsgáfur, þær munu líða undir lok,
og tungur, þær munu þagna, og þekking, hún mun líða undir lok.
- Því að þekking vor er í molum og spádómur vor er í molum.
- En þegar hið fullkomna kemur, þá líður það undir lok, sem
er í molum.
- Þegar ég var barn, talaði ég eins og barn,
hugsaði eins og barn og ályktaði eins og barn.
En þegar ég var orðinn fulltíða maður, lagði ég niður barnaskapinn.
- Nú sjáum vér svo sem í skuggsjá, í ráðgátu,
en þá munum vér sjá augliti til auglitis.
Nú er þekking mín í molum,
en þá mun ég gjörþekkja, eins og ég er sjálfur gjörþekktur orðinn.
- En nú varir trú, von og kærleikur, þetta þrennt,
en þeirra er kærleikurinn mestur.
Þjóðin virðist treg til að fara í kirkju og kann varla að þakka fyrir það sem vel er gert. Það er einmitt kjarni þessa fortals human.is. Prestar skila mikilvægu hlutverki inn í samfélagið. Það þekkjum við þegar eitthvað bjátar á. Því þá viljum við kannast við þeirra starf. Þeir sem vilja úr kirkjunni mæta í jarðarför og hlusta á prestinn með hundshætti og segja fátt. En æsa sig svo út í bæ á meðal vina í þröngum hópum. Menn eru kannski svona ráðþrota með sinn skilning og skoðanir að geta ekki lagt eitthvað skiljanlegt til málanna. Grunnur okkar samfélags byggir á langri sögu sem fáir gefa sér tíma til að skoða eða rengja. Þess vegna hafa þeir sem vilja skrá sig úr kirkjunni lítinn hljómgrunn. Það þarf að skoða söguna í heild sinni. Því þegar þú byggir hús, þá byrjarðu á grunni sem skorðar rúm við lögun og form. Það sem gagnrýnendur átta sig ekki á er að ný stefna mun ekki eiga sér stað fyrr en að heildin er skoðuð. Við þurfum að vita hvað við viljum í staðinn.
Okkar samfélagsþróun virðist þrengja um flesta en færa allt auðlegt til fárra. Alla jafnan tölum við um aukið jafnræði eins og þeir sem mæla gegn kirkjunni gera. Þetta hefur ekkert með presta og okkar kirkju að gera. Vandinn er allur falinn í fortíðinni sem var hönnuð af mjög snjöllum mann-líkum verum með önnur markmið en við litamenn "human" höfum. Við þurfum að fara að opna augun og reyna að skilja meira án þessa vera alltaf að hafa rétt fyrir okkur. Að hlusta á þessa ungu stjórnmálaáhugamenn er alveg grátbroslegt og minnir mig á sandkassann við Baronstíg 1970. Með rjómalöguðum velskrifuðum fagurmælum ætlumst við til að komast til metorða og virðingar. Menn treysta á skólakerfið og fjölmiðlana án þess að spyrja en vita ekki að utan um mennina hefur verið búð til kerfi sem við munum þegar að því kemur telja vera verk ofursnillinga, sem þekkja kenndir og hvatir manna. Okkur mun þykja þetta undarlegt og ótrúlegt því við lifum bara í hundrað ár og teljum það vera eina tímann til náms og lífs. Þess vegna gæti enginn "maður" haft svona mikla þekkingu til að geta hannað regluverk með þessum hætti af slíkri stærðargráðu eins og kerfi okkar mannheims er. Kerfinu má líkja við tilraunabú með takmörkuðum næringarforða. Forða og undirstaða allra lífskilyrða sem skilgreinist sem flókið efnahags- og stjórnkerfi "reglur til að rífast um". Í hverjum mánuði hendum við hundruðum tonna af mat á meðan heimurinn sveltur af vanmætti og þekkingarleysi, því með því að gefa og næra minnimáttar hentar ekki efnahagskerfinu. Við erum svo upptekin við að reyna að hafa rétt fyrir okkur að við náum ekki að tala saman. En vandinn við þetta allt er falinn í egóinu, ranghugmyndum sem fjöldaframleiða spjátrunga sem tala um skilgreiningu orðsins "samkeppni".
Það sem hér er lagt af stað með er samsinnis hópur um hag og velsæld manna hvað varðar líkama og sál. Við munum koma saman til að læra og lifa, njóta og fræðast um hvert annað og af hvoru öðru. Markmiðið er að taka á móti öllum í nafni einingar, einn líkami, ein vitund. Við munum hlusta á sögur og eðli ólíkra menningaheima. Við höfum það að markmiði að afla okkur þekkingar um fordóma og uppruna þeirra. Við hlustum til að heyra en dæmum ekki til að verða ekki dæmd. Það hefur enginn rétt á að ákveða skoðanir annarra.
Kæru vinir, innihald að þróun þessa íslenska nútíma samfélags er að leiða okkur í ógöngur. Flest virðumst við ekki vita að við erum ekki bara líkami. Við þekkjum ekki hönnuði þessa heims, þessa kerfis og siðferðis sem kenna einmitt að óttast dauðann. Að hamast af öllum mætti við að reisa sér minnisvarða eða verða eilífur í bronsi. Að hafa það eitt að markmiði að mynda auðæfi er merki um andlega fátækt. Fátækt sem byggir á ótta og þröngsýnni fáfræði. Fáfræði sem kennir að við eigum bara þetta líf, þetta eina tækifæri, eins og það sé ekkert annað en efnið í allri veröldinni og við séum eins og rafhlaða með takmarkaðan endingartíma.
Þessi saga á öll eftir að skýrast og menn eiga eftir að losna úr viðjum vanþekkingar og ótta innan fárra ára. Með því að hlusta og læra af öðrum munu andleg málefni hljóta nýjan hlómgrunn. Kerfið okkar er hannað til að bæla sköpun og kærleika. Samkeppni er samnefnarinn, en ekki kærleikur. Það má útskýra skólakerfið þar sem einstaklingar eru bældir niður og nú orðið hópast stjórnedur skóla um að þrýsta Ritalíni ofan í börnin til að geta kennt þeim. Við vitum ekki hvað við erum að gera. Þetta kerfi er á of lágri tíðni til að geta átt von um eflingu gildis kærleikans. Því hjartastöðin hefur hærri tíðni en neðstu þrjár orkustöðvar líkamans, sem er kjarni málsins. Kerfið bælir hvern sem tekur við niður í reglufast kerfi sem þrífst á öðru heilakveli og þremur lægstu orkustöðvunum. Allir sem ekki taka þessum reglum, eru til vandræða. Á móti þessu afli hefur myndast hópur sem hefur nýja sýn og opinn huga með þorsta í almennt fræðsluefni er varðar tilveru manna og jarðar. Það sem verður á boðstólum verður í formi fræðslumynda, fyrirlestra og umræðna. Við erum breiður hópur sem þyrstir í upplýsingar um lögmál lífsins. Við stefnum að því að veita fólki aðgengi að öllum upplýsingum er varðar tilveru manna og jarðar. Allt annað er gæti varpað ljósi á sannleikann því sannleikurinn er sagna bestur. "Sannleikurinn mun gera þig frjálsan".
Markmið human.is
Við ætlum að veita upplýsingar um heilsu og meðferð við sjúkdómum og kvillum.
Við viljum samvinnu við lækna og alla fróða og sérfróða er veitt gætu þjónstu eða ráðgjöf og tilmæli á sviði óhefðbundna meðferða.
Við viljum læra um aðra menningaheima hvað varðar næringu og heilsu.
Félagið mun standa fyrir uppákomum, fræðslu og fyrirlestrum af íslenskum og erlendum fræðimönnum.
Við leitum að aðilum sem vinna við eða veita þjónustu á sviði andlegra mála.
Til stendur að setja saman sjónvarpsefni sem gefur fólki hugmyndir um þá þjónustu sem er í boði. Margt kemur til greina en hingað til hefur reynst óaðgengilegt fyrir almenning að finna slíka þjónustu. Nema fyrir mikinn áhuga á öðrum leiðum, fjölskyldutengsl eða þess meiri þekkingu á meðferðum og aðferðum.
Mikið af asískum lækningafræðum hafa hingað til verið hulin heimur fyrir almenning vestrænna samfélaga og þess vegna verið óðagengileg vegna eðli efnahagskerfis okkar. Við viljum vita meira um það og náttúruna.
Öllum er sjálfboðið að gerast meðlimir í þessum áhugahópi.
Því hvet ég þig til að skrá þig í gagnagrunn okkar til að fá upplýsingar um fyrirlestra og uppákomur.
Slíkt verður mögulegt innan fárra vikna.
Ást og kraftur,
Bjarni Þór Júlíusson
|